Iets later dan afgesproken, arriveert Ahmed Khalil (47 jaar) op onze afspraak. Hij baalt hier zichtbaar van, want één van de prettige eigenschappen van Nederlanders, vindt hij,  dat ze in het algemeen mensen van de klok zijn. “Ik wil ook altijd op tijd zijn”, verontschuldigt Ahmed zich: “maar het sneeuwt en de straten zijn zo glibberig!” Het winterlandschap spreekt Ahmed bijzonder aan: “Erg mooi! In Syrie is er ook sneeuw, maar er valt niet zoveel als hier”, en vervolgt hij  iets minder enthousiast: “Het is hier wel koud.”
AhmedAhmed vluchtte 2 jaar geleden uit Syrië vanuit Zuid Damascus naar Nederland. Daar verbleef hij eerst 5 maanden in het AZC in Amsterdam, waarna hij achtereenvolgens werd overgeplaatst naar Doetinchem en Azelo. Een jaar geleden kreeg Ahmed een woning in IJsselmuiden toegewezen. Daar werd hij na 1 jaar herenigd met zijn vrouw Khloud en hun vier dochters. Sinds 10 maanden gaat Ahmed naar de taalschool in Kampen. Stichting Welzijn Kampen, afdeling Vluchtelingwerk, geeft lessen aan mensen uit de gemeente die de Nederlandse taal graag willen leren. Hier gaat Ahmed 3 keer in de week 3 uur naar school. “Ik verwacht dat ik op 1 maart examen mag doen”, vertelt hij trots in zijn beste Nederlands.

Aan de slag
“Hoewel ik me absoluut niet verveel, wil ik daarna graag aan het werk. In Syrië was ik tegelzetter en had er veel klanten. Hierdoor had ik veel contacten. Dat is erg belangrijk voor me. Ik help graag mensen: ik ben ontzettend handig. Ik houd van dit werk, maar weet niet of er in Nederland voldoende werk voor me is. Daarom ben ik bereid tot omscholing en om bij een bedrijf stage te lopen. Ik stel me beschikbaar voor allerlei klussen in en rond het huis als bijvoorbeeld schilderen en laminaat leggen. Ik ben bereid alles aan te pakken: al vraag je me om sneeuw te ruimen!”

Mozaïek
Naast de taalschool besteedt Ahmed veel tijd aan zijn gezin. Khloud zit ook op de taalschool. Op die momenten past Ahmed op de jongste dochter. Hij helpt bij het huishouden en doet vaak boodschappen. En dan houdt hij ook nog tijd over voor hobby’s als wandelen, luisteren naar muziek en mozaïeken. Voor wat betreft dat laatste werd op een oproep op Facebook voor steentjes, tegels en gereedschappen ruimschoots gereageerd, waardoor Ahmed nu mozaïekwerken kan maken. “Al met al besteed ik mijn dagen dus best nuttig, maar nogmaals: ik wil graag aan het werk!”

Hoe bevalt Nederland?
Ahmed: “Ik vind Nederland een heel mooi land. Niet alleen om de weidse landschappen, maar vooral door al die ontmoetingen met prachtige mensen. Ik heb veel en graag contact met Nederlanders. Ik zoek ze bewust op. Heb vrienden in Amsterdam, Rotterdam, maar ook bij EeTze heb ik veel mensen leren kennen.” EeTze is een soort huiskamer waar mensen elkaar ontmoeten en waar altijd tijd is voor een gesprek en gezelligheid onder het genot van een gezamenlijke maaltijd. Oud of jong, gezinnen of alleenstaand, iedereen is er welkom. “Binnenkort staat er Arabisch eten op het menu. Khloud helpt dan met de bereiding.”

Dankbaar
“Mensen van EeTze als Wouke en Jaap kwamen de eerste dag al bij ons in de woning om ons te helpen met de inrichting. We zijn hier erg dankbaar voor. Maar ook de gemeente Kampen, stichting Vluchtelingenwerk en buren van de Geertruit Sloetlaan wil ik bedanken. We zijn hier ontzettend warm ontvangen. Mensen zijn zo behulpzaam geweest. De gemeente helpt ons om hier een bestaan op te bouwen. Ik wil daar iets tegenover stellen. Ik wil mijn geld zelf verdienen en me nuttig maken voor de samenleving.”

Ahmed is verteller bij de Kamper Minikronieken. De foto is van Richard Tennekes. Het interview is de derde in een serie in de Brug tot de première op 21 februari.