Ze heeft het weken razend druk gehad met diners en festiviteiten voor Kerst. Met liefde. Dit bedoelt Henriëtte Becker, adherent bij het Leger des Heils in Kampen, letterlijk. De liefde voor Onze Lieve Heer en voor de medemens drijft haar om te doen wat ze doet. "Dan ga je met een goed hart naar huis", heeft ze ervaren.
Iets later dan afgesproken, arriveert Ahmed Khalil (47 jaar) op onze afspraak. Hij baalt hier zichtbaar van, want één van de prettige eigenschappen van Nederlanders, vindt hij,  dat ze in het algemeen mensen van de klok zijn. “Ik wil ook altijd op tijd zijn”, verontschuldigt Ahmed zich: “maar het sneeuwt en de straten zijn zo glibberig!” Het winterlandschap spreekt Ahmed bijzonder aan: “Erg mooi! In Syrie is er ook sneeuw, maar er valt niet zoveel als hier”, en vervolgt hij  iets minder enthousiast: “Het is hier wel koud.”
Filmdocenten Masja en René namen de filmers van de Kamper Minikronieken zaterdag mee op reis. Waarheen? "De diepte in", vatte Masja samen. "We leren wie de mens is achter het verhaal." Dit klinkt zo lekker makkelijk, maar dit is het helemaal niet. "Ik moet overal op letten: op mijn vragen, op de verteller en dan moet ik ook nog doorvragen op het goede moment", zei een verhitte Jannelien tijdens het oefenen. "En dan ook nog eens allemaal tegelijk."